SON DAKİKA

Sakarya Olay Gazetesi
Ergun Uygun
Ergun Uygun

Korucukta Onkoloji-Kemoterapi De Hemşire Sayısı Yetersiz Mi.

Korucukta Onkoloji-Kemoterapi De Hemşire Sayısı Yetersiz Mi.
Bu haber 10 Ekim 2019 - 22:13 'de eklendi


Sevgili okurlar uzun süredir yakalanmış olduğum akciğer kanseri hastalığının tedavisi ile meşgul olmamdı.09 Ekim 2019 günü şahsen yaşadığım bir olay hasta olmama rağmen bu yazıyı yazma ihtiyacı duydum.
Üzülerek okuyoruz.Hasta yakınları ile sağlık personeli arasın da bazen şiddete varan tartışmaları ve tabiki zor şartlar altında görev yapmaya çalışan sağlık personelini desteklemeye çalışıyoruz.
9 Ekimde T.C Sağlık Bakanlığı Sakarya Üniversitesi Onkolojik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Medikal Onkoloji Kliniği (KORUCUK)ta kemoterapi  uygulamasına tabi olduğum esnada (saat 13.00 suları) vücuduma kemoterapi ilacı veren cihaz hata sesi vermeye başladı.1 2 dakika hemşire gelir düzeltir diye bekledim.Kimse gelmeyince, “Hemşire Hanım yok mu?” diye seslendim. bir dakika sonra ismi bende saklı bir hemşire hanım geldi. Hatayı düzeltirken sinirli sinirli  “Bizi çağırmayacaksınız, biz duyuyoruz!” dedi. Anlayamadım hastanın hemşire çağırmasının yasak olduğunu bilmiyordum. o nedenle “Ne yapmam lazım?” deyince, sesini yükselterek “Bekleyeceksiniz, çağırmayacaksınız. biz duyuyoruz.!” dediğinde cevaben “Sesinizi yükseltmeyin. hasta olan siz değilsiniz, benim.” dedim. “İsminiz ne sizin öğrenebilir miyim?” diye soru sordum. Sormaz olsaydım. İsmini söyledi ve delirdi. “Ne yapacaksın, ne yaparsan yap, ismim şu, soyadım şu.” diyerek avazı çıktığı kadar bağırmaya başladı. Neyse ki bana bakan hemşire gelip makineyi düzene soktu, diğer hemşireyi de alıp götürdü.15 dakika sonra tedavim bitti. Tedavi odasından çıkarken bana bakan hemşire hanıma “Az önce bana bağıran hemşirenin adı neydi?” diye sordum. Tartıştığım hemşire hanım meğer beni takipteymiş. Bağıra bağıra “Ne yapacaksın, kimsin sen, defol çık buradan, güvenliği çağırıyorum!” deyip telefona sarıldı. Allah’tan aklı selim diğer hemşireler ve gelen güvenlik görevlileri şahsımdan arkadaşları adına özür dilediler. Kimseyi şikayet etmiyorum. sadece herhalde hemşire sayısı az, hasta çok, yetişemiyorlar, hınçlarını hastalardan çıkarıyorlar diye düşünüyorum. Yazımı şöyle noktalayayım. 1974 yılı, annem ve babam B.Almanya’da yaşıyorlardı. Böbrek hastası olan annem, üre komasına girmiş. Manheim şehir hastanesine kaldırılmış. Aynı gün Türkiye’den Almanya’ya uçtum. Annem komada, ona bakan hemşire hastaneden mesaisi bittiği halde ayrılmıyor. Sordum “Niçin gitmiyorsunuz?” “Hastam bu halde, bırakamam onu.” demişti. İki gün sonra annem vefat etti. Ben o esnada dışarıdaydım. Hastaneye geldiğimde hemşire hanım benim annemin yattığı odaya girmemden evvel, “Bir dakika Bay Uygun ANNENİZİN ARTIK HİÇ AĞRISI YOK.” dedi. Ölümü bu kadar kibar anlatım hayatım boyunca unutamadığım olaydır. Cenazemizi aldıktan sonra o hemşire hanımı bizzat ziyaret edip, rahmetli anneme yaptıklarından dolayı teşekkür ettim. 1974 yılında gördüğüm insanlık, 45 yıl sonra kendi ülkemde gördüğüm muamele…
ERGUN UYGUN

Etiketler :


SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER
SON DAKİKA